Najczęstszymi obrażeniami stawu kolanowego są skręcenia. W zależności od siły i charakteru urazu może dojść do lekkiego naciągnięcia więzadeł bądź do ich całkowitego zerwania. Najczęściej uszkodzone są więzadła poboczne, krzyżowe i łękotki. W zależności od stopnia uszkodzenia, różnie będzie przebiegało leczenie: od krótkiego odpoczynku do skomplikowanego zabiegu operacyjnego i długiej rehabilitacji.
W przypadku triady, uszkodzeniu ulega więzadło poboczne piszczelowe, łękotka przyśrodkowa i więzadło krzyżowe przednie.

Anatomia stawu kolanowego.
Jest to staw złożony utworzony  przez dalszy koniec kości udowej i bliższy koniec kości piszczelowej, oraz staw rzepkowo-udowy pomiędzy kością udową i rzepką. Łękotki, boczna i przyśrodkowa, są przytwierdzone do kości piszczelowej za pomocą więzadeł wieńcowego i pierścieniowego. Pogłębiają i dopasowują do siebie powierzchnie stawowe, działają amortyzująco, umożliwiają ruchy rotacyjne przy zgiętym stawie. Dzielą staw na dwa piętra: górne – staw łękotkowo-udowy, w którym zachodzą ruchy zgięcia i wyprostu; dolne – staw łękotkowo-piszczelowy, w którym zachodzą ruchy rotacyjne. Łękotka przyśrodkowa jest bardziej przytwierdzona, mniej ruchoma i przez to bardziej narażona na rozerwania.
Wewnątrz stawowo są więzadła krzyżowe: przednie ACL i tylne PCL. Ich zadaniem jest stabilizacja stawu; przeciwdziałają nadmiernym ruchom ślizgowym w stawie. ACL zapobiega przeprostowi i nadmiernej rotacji wewnętrznej goleni. Pełni bardzo ważną funkcję czucia głębokiego (propriocepcji),  informując o położeniu stawu, uczestniczy w kontroli i koordynacji mięśni.

Anatomia stawu kolanowego
Anatomia stawu kolanowego

Zewnątrz stawowo przebiegają więzadła poboczne: boczne – strzałkowe i przyśrodkowe – piszczelowe. Również stabilizują staw, uniemożliwiają koślawienie i szpotawienie.
Staw rzepkowo-udowy uczestniczy w przenoszeniu siły dla mięśnia czworogłowego uda, zwiększając ramię siły dzięki czemu mięsień może działać bardziej efektywnie. Mięsień czworogłowy uda – prostownik stawu, należy do grupy przednie mięśni uda. Tworzą go cztery brzuśce: głowa przyśrodkowa, boczna, prosta, pośrednia. Zakończone są wspólnym ścięgnem rzepki. Mięśnie kulszowo-goleniowe jako zginacze i rotatory stawu, położone z tyłu uda.

Grupa tylna mięśni uda
Grupa przednia mięśni uda

Kolana koślawe – rozciągnięte więzadło poboczne piszczelowe, rozciągniecie mięśnia półścięgnistego, półbłoniastego, smukłego, krawieckiego, głowy przyśrodkowej mięśnia czworobocznego, skrócenie więzadła pobocznego strzałkowego, przykurcz pasma biodrowo-piszczelowego, mięśnia dwugłowego uda. Unikamy siadu płotkarskiego, stania na rozstawionych nogach, łyżwiarstwa.

Kolana szpotawe – rozciągnięte więzadło poboczne strzałkowe,
rozciągnięte mięśnie dwugłowy uda, napinacz powięzi szerokiej,
przykurczone więzadło poboczne piszczelowe, przykurczone mięśnie półścięgnisty i półbłoniasty. Unikamy siadu skrzyżnego.

Nieprawidłowe ustawienie kolan